Κάθε φορά που κάνουμε το σταυρό μας, ρίχνουμε μια ατομική βόμβα στο εχθρό. ( Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα )

Κάθε φορά που κάνουμε το σταυρό μας, ρίχνουμε μια ατομική βόμβα στο εχθρό. Όποιος ντρέπεται να κάνει το σταυρό του μπροστά στους άλλους, δεν ομολογεί το Χριστό και το αμάρτημα τιμωρείται αυστηρά από τον Πνευματικό. Η ζημιά που γίνεται στην ψυχή είναι πολύ μεγάλη!

Πολλοί μάρτυρες, τους δένανε τα χέρια για να μην κάνουν το σταυρό τους και τους δίνανε δηλητήριο να πιούνε. Έκαναν όμως το σταυρό τους με τις κόρες των οφθαλμών τους ή με την γλώσσα τους και δεν πάθαιναν απολύτως τίποτα! Επομένως το σταυρό μας, μπορούμε να τον κάνουμε με πίστη και εσωτερικά μέσα μας, όταν δεν μπορούμε να τον κάνουμε με τα χέρια μας και θα είναι έγκυρος. Για να ενεργήσει βέβαια ο σταυρός πρέπει να τον κάνουμε με πίστη και να έψουμε την ανάλογξ ζωή, διαφορετικά δεν ενεργεί.

Το Τίμιο Ξύλο δεν καίγεται και αν το βάλουμε σε ένα ποτήρι με νερό δεν επιπλέει, όπως τα άλλα ξύλα, αλλά βυθίζεται στον πάτο! Και μάλιστα χωρίς να κάνουμε κάποια ευχή ή το σημείο του σταυρού και το νερό αυτό, γίνεται Μέγας Αγιασμός!

Λίγο πριν τη Δευτέρα Παρουσία, όλα τα κομματάκια του Τιμίου Ξύλου που μοιράστηκαν σε όλο τον κόσμο θα ενωθούν, σχηματίζοντας το Τίμιο Ξύλο στην αρχική του μορφή και θα ανυψωθεί ψηλά στον ουρανό, οπότε θα λάμψει περισσότερο από μυρίους ηλίους. Θα είναι ένα σημάδι, ότι σε λίγο θα εμφανιστεί ο Βασιλιάς της Δόξας, ο Οποίος Σταυρώθηκε στο Ξύλο αυτό.

Επειδή πάνω στο Ξύλο στο οποίο Σταυρώθηκε ο Χριστός, χύθηκε το Αίμα του Χριστού, ο Τίμιος Σταυρός, από αντικείμενο έγινε πρόσωπο, ξέχωρο από την Αγία Τριάδα (Όταν λέμε: "Σταυρέ του Χριστού σώσε ημάς τη δυνάμει σου.." απευθυνόμαστε σε πρώτο ενικό πρόσωπο και όχι σε κάποιο αντικείνενο). Γι' αυτό και ο Σταυρός αυτενεργεί έχοντας παντοδυναμία και ανάλογα με την πίστη θεραπεύει ή κολάζει. Όση δύναμη έχει ο Θεός, τόση δύναμη έχει ο Τίμιος Σταυρός!!! Ο Θεός θέλησε να γίνεται αυτό, διότι περιέχει το Πανάγιο Αίμα Του, στο οποίο Αίμα περιέχεται και η Θεότητα του Χριστού.

Στον άλλο κόσμο, ο Τίμιος Σταυρός, θα έχει το ''διακόνημα'' του Ηλίου. Ό,τι ρόλο παίζει ο ήλιος σε τούτο τον κόσμο, θα το παίζει ο Τίμιος Σταυρός στον άλλο κόσμο.

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

Είπε η Παναγία: Σε βοήθησα μέχρι το σκαλί αυτό, εδώ πλέον δεν μου επιτρέπεται να σε βοηθήσω ( Θαύμα Παναγίας )

Θαύμα Παναγίας: Ήταν ένας άκρως θεοτοκόφιλος Ιερέας! Αγαπούσε πολύ, μα πάρα πολύ την Παναγία μας, και καθημερινά έλεγε πολλές φορές τους Χαιρετισμούς Της, παρότι ήταν έγγαμος και ήταν επιφορτισμένος και με τα εφημεριακά του καθήκοντα!

Με το που συναντά τον Σεβασμιώτατο του ανέφερε ένα ενύπνιο-όραμα που είχε δει πριν λίγες ημέρες και τον είχε συγκλονίσει.

Είδε ότι του βρισκόταν ετοιμοθάνατος και ότι του έβγαινε η ψυχή του. Μπροστά του ορθωνόταν μία μεγάλη σκάλα με πολλά σκαλιά. Στην κορυφή της σκάλας βρισκόταν η Υπεραγία Θεοτόκος.

Ξεκίνησε να ανεβαίνει ακαλί σκαλί αυτήν την ψηλή σκάλα. Ήταν δύσκολο αλλά άκουγε από πάνω την Κυρία Θεοτόκο να τον παραινεί. “Έλα ακόμη ένα σκαλί! Έτσι μπράβο! Κουράγιο!

Έλα ακόμη ένα σκαλί! Ακόμη ένα σκαλί!” Έτσι με τις παραινέσεις και τις προσευχές της Παναγίας κατάφερα με πολύ μεγάλη δυσκολία είπε ο καλός Ιερέας να ανέβω όλα αυτά τα σκαλιά.

Και φτάνοντας στο τελευταίο, πάνω στο οποίο βρισκόταν η Κυρία Θεοτόκος, είδα ότι ήταν τόσο ψηλό που όσο και να προσπαθούσα δεν θα μπορούσα να το ανέβω μόνος μου. Ζήτησα βοήθεια από την Παναγία μας, να με βοηθήσει να το ανέβω.

“Σε βοήθησα” μου απάντησε η Παναγία μας “ίσαμε με το σκαλί αυτό. Εδώ πλέον δεν μου επιτρέπεται να σε βοηθήσω.

Το σκαλί αυτό το ανεβαίνουν μόνο όσοι έχουν κάνει ελεημοσύνες στη ζωή τους, με έργα και λόγια αγάπης, στους αδελφούς τους, που έχουν ανάγκη. Και εσύ παιδί μου δεν έχεις.” Με τα λόγια αυτά ξύπνησε έντρομος ο Ιερέας και ζήτησε να δει τον Δεσπότη του.

Πραγματικά συνέχισε στην ομιλία του ο Σεβασιώτατος ο συγκεκριμένος Ιερέας, παρότι ήταν άψογος στα ιερατικά του καθήκοντα, φιλακόλουθος, ευσεβής και κατά πάντα τυπικός, ήταν γνωστός σε όλους για την αυστηρή του κρίση για τους άλλους, και κυρίως για το ότι δεν βοηθούσε κανέναν, ούτε με έργα ελεημοσύνης, ούτε και κάποιο λόγο παρηγορητικό.

“Τον ρώτησα” συνέχισε ο Σεβασμιώτατος “αν έχει κάποιες οικονομίες! Μου απάντησε ότι έχει κάποια χρήματα φυλαγμένα. Τον συμβούλευσα να τα δώσει σε ελεημοσύνες, σε έργα αγάπης σε όσους αυτός κρίνει ότι έχουν ανάγκη. Έστω και την ύστατη στιγμή να κάμψει το έλεος του Θεού.”

Έτσι και έπραξε. Μοίρασε ότι είχε και δεν είχε σε ελεημοσύνες και μετά από μία εβδομάδα από την ημέρα που ήρθε να μου εξομολογηθεί και τον συμβούλευσα να μοιράσει σε ελεημοσύνες ότι είχε, εκοιμήθη εν Κυρίω. ”

“Με κάλεσαν και ετέλεσα την εξόδιο ακολουθία του Πιστεύω ότι Κύριος ο Θεός θα δέχθηκε την μετάνοια του και τα έργα ελεημοσύνης που έκανε, έστω και την τελευταία στιγμή και θα τον κατέταξε μετά των Δικαίων.”

Με τα λόγια αυτά ολοκλήρωσε την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος. Και ακούγοντας όλα αυτά τα θαυμαστά αγαπητοί μου αναγνώστες δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε την Μητρική Αγάπη της Κυράς μας, για όλα τα παιδιά Της, πολλώ δε μάλλον, για όσα από αυτά καθημερινά Την χαιρετίζουν με τους Χαιρετισμούς Της.

Προειδοποίησε τον καλό Ιερέα για το ότι του έλειπαν έργα ελεημοσύνης, ώστε να τον φέρει έστω και την τελευταία στιγμή σε μετάνοια. Να καταλάβει το σφάλμα του και να επανορθώσει έστω και την ύστατη αυτή στιγμή μοιράζοντας σε ελεημοσύνες τις αποταμιεύσεις του.

Επιβεβαιώνεται λοιπόν και στις ημέρες μας, η υπόσχεση που έδωσε για πρώτη φορά η Θεοτόκος στον γιο Πέτρο τον Αθωνίτη, και αρίφνητες ακόμη φορές και σε άλλους Αγίου Της.

Δηλαδή ότι όσοι καθημερινά διαβάζουν τους Χαιρετισμούς Της θα έχουν την προστασία Της και στην ζωή αυτή, αλλά και στην μέλλουσα. Ξεκάθαρα φάνηκε αυτό στην περίπτωση του Κύπριου Ιερέα της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου.

Μία εβδομάδα πριν κοιμηθεί, τον ειδοποίησε για το βαρύ αμάρτημα του, δηλαδή για το ότι δεν ήταν ελεήμων, και έτσι κατάφερε ασφαλώς να τον φέρει σε μετάνοια, και μάλιστα σε έμπρακτη μετάνοια, αφού μοίρασε την λιγοστή περιουσία του.

Το θαύμα αυτό μας θυμίζει και την περίπτωση του πόρνου κληρικού, που έχει καταγραφεί στο “Αμαρτωλών Σωτηρία” και το οποίο έχουμε δημοσιεύσει σε παλαιότερη ανάρτηση του Iστολογίου των Χαιρετισμών
και όπως ίσως θυμάστε αναφερόταν σε έναν κληρικό, ο οποίος έλεγε καθημερινά και μάλιστα πολλές φορές τους Χαιρετισμούς, παρότι ο πονηρός τον βασάνιζε με το βδελυρό κι ακάθαρτο πνεύμα της πορνείας.

Μία μέρα που επέστρεφε σπίτι του έχοντας για άλλη μία φορά υποκύψει στο πάθος του, αλλά έχοντας στα χείλη του τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, διαβαίνοντας ένα ρέμα, παρασύρθηκε από τα νερά και πνίγηκε. Είδε τότε ότι οι άγγελοι οδήγησαν την ψυχή του στον Κύριο, και Εκείνος διέταξε να οδηγηθεί στην Κόλαση !

Και την στιγμή αυτή παρενέβη η Υπεραγία Θεοτόκος και υπενθύμισε στον Υιό Της, ότι αυτός ο πόρνος κληρικός καθημερινά Την χαιρέτιζε με τους Χαιρετισμούς Της, και μάλιστα και την στιγμή που τον παρέσυρε το ρέμα, τους Χαιρετισμούς Της είχε στα χείλη του.

Έτσι κάμπτοντας τον Δικαιοκρίτη Κύριο μας κατάφερε να επιστρέψει η ψυχή του πόρνου κληρικού στο σώμα του, ώστε να μετανοήσει και να εξομολογηθεί, ώστε να σωθεί και να μην απολεστεί αιώνια.

Η θεραπεία του πάθους ( Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα )

Η θεραπεία ενός πάθους, δεν έγκειται στο να φύγει το πάθος που υπάρχει, αλλά στο να αντικατασταθεί, από την αντίστοιχη αρετή.
Έχει κάποιος π.χ. το πάθος της κλοπής. Κάποια στιγμή αποφασίζει να εξομολογηθεί και σταματάει να κλέβει.
Αυτό δεν είναι η θεραπεία του πάθους της κλεψιάς, αλλά η παύση της πράξεως. Αν κάποιος μείνει μόνο στην παύση της πράξεως, υπάρχει κίνδυνος υποτροπής, διότι μέσα του θα νοσταλγεί την κλοπή. Θα ομοιάζει με κάποιον που κλαδεύει τα δέντρα και όχι τις ρίζες τους. Θα ξαναφυτρώσουν...
Με το να νοσταλγώ μία αμαρτία, έχω πέσει στην αμαρτία κατά το ήμισυ (πτώση εν τη προαιρέση) και ενώ θα είμαι εξομολογημένος, ουδέποτε θα είμαι μετανοημένος.
Η θεραπεία του πάθους θα ξεκινήσει όταν ο άνθρωπος σταματήσει να κλέβει και αρχίσει να καλλιεργεί την αντίστοιχη αρετή δηλ. την αρετή της ελεημοσύνης. Και όταν κατακτήσει την αρετή της ελεημοσύνης, η αρετή αυτή θα τον εμποδίσει να κάνει υποτροπή στην κλεψιά.
Η αγάπη για την ελεημοσύνη, θα κάνει τον άνθρωπο να ''μισήσει'' την κλεψιά. Από κανένα πάθος (διαβολική συνήθεια) δεν μπορούμε να απαλλαγούμε, αν δεν το ''μισήσουμε'' και δεν το εξομολογηθούμε με ειλικρίνεια.
Αν δεν μισήσω το πάθος, τέλεια μετάνοια δεν υπάρχει και χωρίς τέλεια μετάνοια, η εξομολόγηση δεν με ωφελεί και κινδυνεύω να κολαστώ...
Θα καλλιεργήσω λοιπόν την αντίστοιχη αρετή την ελεημοσύνη και θα βρίσκομαι στα 4/5 της τέλειας μετάνοιας. Για να είναι τέλεια η μετάνοια θα πρέπει να εξασκώ την αρετή δηλ. την ελεημοσύνη στην προκειμένη περίπτωση ταπεινά και όχι επιδεικτικά και υπερήφανα όπως θα προσπαθήσει ο διάβολος με λογισμούς να με πείσει... 

 

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

Μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο. ( Αγίου Λουκά )

Θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού.

Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε. Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι. Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε ένα τεράστιο όφελος: τον ταπεινό λογισμό.

Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση. Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό.

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου. Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο, προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων…

Ο γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου, να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά …

Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο.

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος. Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσει. Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο.

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι μεγάλοι του κόσμου τούτου…

Θάρρος, θάρρος, το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις, όταν θα ψάξεις με λαχτάρα, όταν θα ματώσεις, ίσως θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του.

Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…

Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι. Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυστα προσευχές. Ο Θεός είναι δίπλα σου…»

Απόσπασμα από επιστολή του Αγίου Λουκά του Ιατρού προς πνευματικό του παιδί.

Δεν κερδίζεις τον άνθρωπο με το άγριο, αλλά μόνο με την καλοσύνη....( Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης )

Οι άνθρωποι που σε παρεξήγησαν και σε πλήγωσαν δεν γνωρίζουν ούτε εκείνο τον παλιό μύθο, για τον άνεμο και τον ήλιο, που μάλωναν, ποιος είναι ο δυνατότερος κι έβαλαν στοίχημα, ότι όποιος βγάλει την κάπα του βοσκού, που εκείνη την ώρα ανηφόριζε το βουνό, θα είναι ο πιο δυνατός. 

Φύσηξε, ξαναφύσηξε ο άνεμος, αλλά ο βοσκός κρύωσε και τυλίχθηκε πιο σφιχτά στην κάπα του. Βγήκε τότε ο ήλιος απ’ τα σύννεφα, σκόρπισε γύρω καλοσύνη και θερμότητα, ζεστάθηκε ο βοσκός κι έβγαλε την κάπα του....
Τότε ο ήλιος φώναξε στον άνεμο: «Είδες, ποιος απ’ τους δυο μας είναι ο δυνατότερος;» Δεν κερδίζεις τον άνθρωπο με το άγριο, αλλά μόνο με την καλοσύνη....

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Αν αγαπήσουμε το Χριστό και δώσουμε την καρδιά μας σ' Εκείνον θα μας τα δώσει όλα δωρεάν... ( Γερόντισσα Μακρίνα )

Αν αγαπήσουμε το Χριστό και δώσουμε την καρδιά μας σ' Εκείνον θα μας τα δώσει όλα δωρεάν... 

Δεν ζουν οι άνθρωποι μόνο με την τροφή, αλλά και με τη χάρη του Θεού. Η εγκράτεια και η προσευχή μάς κάνει πολύ καλό, και όταν αφήσει κανείς τον εαυτό του στο Θεό ολοκληρωτικά, ο Θεός τον ταΐζει, τον ποτίζει, το Θεό γεύεται και πολλά ουράνια μεγαλεία του Θεού αισθάνεται η ψυχή του ανθρώπου... 

Ο Χριστός θέλει όλη την αγάπη μας να την δώσουμε σ' Εκείνον και ύστερα Αυτός δωρίζει τα θεία Του δώρα... Όταν θα έχουμε την ένωση με το Θεό, όλα τα πράγματα θα είναι γαλήνια μέσα μας.


Γερόντισσα Μακρίνα

Ἡ ψυχὴ ποὺ ἀγωνίζεται σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ( Αββᾶς Παλλάδιος )

Ἡ ψυχὴ ποὺ ἀγωνίζεται σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, πρέπει ἢ νὰ μαθαίνει σωστὰ ὅσα δὲν ξέρει ἢ νὰ διδάσκει μὲ σαφήνεια ὅσα ἔμαθε. Ἂν δὲν θέλει νὰ κάνει τίποτε ἀπὸ τὰ δυό, τότε δὲν εἶναι καλά. 

Γιατὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ἀποστασίας βρίσκεται στὴν ἔλλειψη τῆς διδαχῆς καὶ στὴν ἀνορεξία τοῦ θείου λόγου, ποὺ τὸν πεινάει πάντα ἡ φιλόθεη ψυχή.

Αββᾶς Παλλάδιος

Το κομποσχοίνι έχει μεγάλη δύναμη,πα!πά!πα!..( Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης )

«Ανέβαινα στο Καλύβι»,διηγήθηκε ο γέροντας,φορτωμένος με αρκετό βάρος. Με συνάντησε ένας λαϊκός από τα Τρίκαλα που προθυμοποιήθηκε να με βοηθήσει.Αλλά ήταν διαμονισμένος ο καημένος και στον δρόμο τον σπάραξε το δαιμόνιο και έπεσε κάτω.
Τον σταύρωσα με τον Σταυρό του κομποσχοινιού. Ο δαιμονισμένος έπιασε το δεξί μου χέρι και κόντεψε να το σπάσει.
Τότε πήρα το κομποσχοίνι με το αριστερό χέρι,τον σταύρωσα λέγοντας:«Έν ὀνόματι Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔξελθε τό πνεῦμα τό ἀκάθαρτον».
Αμέσως ηρέμησε και μου ζητούσε συγνώμη. Και πρόσθεσε με θαυμασμό ο γέροντας:«Το κομποσχοίνι έχει μεγάλη δύναμη,πα!πά!πα!..»

Από το βιβλίο Ιερομονάχου Ισαάκ «Βίος Γέροντος Παΐσίου Αγιορείτου»,σελ.202

Η αγράμματη γιαγιά και την Αγία Γραφή ( Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα )

Κάποια αγράμματη αλλά ευσεβής γιαγιά, πήγε μια μέρα στην Εκκλησία και άκουσε τον ιεροκήρυκα να λέει:
- Αυτός που δεν διαβάζει την Αγία Γραφή, δεν θα σωθεί!
Η γιαγιά μόλις άκουσε το λόγο αυτόν χλώμιασε, απογοητεύτηκε και γυρίζοντας σπίτι, λέει στην κόρη της:
- Παιδί μου θα κολαστώ, διότι δεν διαβάζω την Αγία Γραφή!
Η κόρη της προσπάθησε να την καθησυχάσει, αλλά ματαίως...
Μια μέρα, αποφάσισε η γιαγιά να πάει σε έναν φωτισμένο γέροντα, για να την βοηθήσει. Η γιαγιά μόλις τον είδε, του λέει:
- Πάτερ μου, δεν θα σωθώ, διότι δεν διαβάζω την Αγία Γραφή, διότι είμαι αγράμματη!
Ο γέροντας όμως την καθησύχασε και της είπε:
- Και πώς σώθηκαν τόσοι και τόσοι αγράμματοι άνθρωποι γιαγιά; Μάλιστα έχουμε και Αγίους, που ήταν τελείως αγράμματοι! Αυτοί πως σώθηκαν; Τα γράμματα δεν σώζουν, αλλά ούτε και η αμορφωσιά κολάζει. Λοιπόν γιαγιά, θα κάνεις το εξής: Θα παίρνεις το Ευαγγέλιο, θα το ανοίγεις στην πρώτη σελίδα, θα βάζεις την παλάμη σου πάνω στο Ευαγγέλιο και μετά θα πηγαίνεις στο εικονοστάσι και θα λες την εξής προσευχή: ''Χριστέ μου, αυτά που γράφεις στο Ευαγγέλιο, βάλτα μέσα στην καρδιά μου!''. Την άλλη μέρα θα βάζεις την παλάμη σου στην δεύτερη σελίδα κ.ο.κ.
Η γιαγιά εφάρμοσε κατά γράμμα τα λόγια του γέροντα για αρκετούς μήνες. Μια μέρα στο σπίτι παίζανε τα εγγονάκια της και άρχισαν να μιλάνε άσχημα και να κατακρίνουν. Η γιαγιά το άκουσε και τα παρατήρησε, λέγοντάς τα:
- Παιδιά μου, μην κρίνετε για να μην κριθείτε!
Κόκκαλο η κόρη της!
- Μάνα, αυτό που είπες, από που το άκουσες και το είπες; Αυτό το λέει το Ευαγγέλιο, εσύ δεν ξέρεις γράμματα, ποιός σου το είπε;
- Παιδί μου, δεν το άκουσα από κάπου, αλλά βγήκε μέσα από την καρδιά μου!
Από την στιγμή εκείνη, άρχισε η γιαγιά να αναπαράγει λόγια του Ευαγγελίου, χωρίς να το καταλαβαίνει! Η γιαγιά επειδή έκανε υπακοή στον γέροντα με πίστη και απλότητα, άρχισε ο Χριστός να εμφυτεύει τα λόγια του Ευαγγελίου στην καρδιά της.
Αυτό που θα μας σώσει είναι η πίστη στον Χριστό και όχι η μόρφωσή μας. Εξάλλου ο Χριστός, επέλεξε αγράμματους ανθρώπους για Μαθητές Του, για να δείξει, ότι μπορεί να σε κάνει πάνσοφο, ακόμα και αν είσαι αγράμματος, αρκεί να έχει κανείς πίστη και ταπείνωση...

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα.

Όταν βρίσκεσαι πληγωμένος, επειδή έπεσες σε κάποιο αμάρτημα λόγω αδυναμίας σου ...( Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου )

Όταν βρίσκεσαι πληγωμένος, επειδή έπεσες σε κάποιο αμάρτημα λόγω αδυναμίας σου ή καμιά φορά με την θέλησή σου για κακό σου, μη δειλιάσεις ούτε να ταραχθείς γι’ αυτό, αλλά αφού επιστρέψεις αμέσως στο Θεό, μίλησε έτσι:
«Βλέπε, Κύριέ μου, έκανα τέτοια πράγματα σαν τέτοιος που είμαι, ούτε ήταν δυνατό να περίμενες και τίποτα άλλο από εμένα, τον τόσο κακοπροαίρετο και αδύνατο, παρά ξεπεσμό και γκρέμισμα».

Και εδώ, ξευτελίσου στα μάτια σου αρκετή ώρα και λυπήσου με πόνο καρδιάς για την λύπη που προξένησες στον Θεό και χωρίς να συγχυστείς, αγανάκτησε κατά των αισχρών σου παθών, ιδιαιτέρως δε και μάλιστα, εναντίον εκείνου του πάθους που έγινε αιτία να πέσεις έπειτα πες πάλι:

«Ούτε μέχρι εδώ θα στεκόμουνα, Κύριέ μου, και θα αμάρτανα χειρότερα, εάν εσύ δεν με κρατούσες με την πολύ μεγάλη σου αγαθότητα».

Και ευχαρίστησέ Τον και αγάπησέ Τον περισσότερο παρά ποτέ θαυμάζοντας την τόση μεγάλη ευσπλαγχνία Του, ότι και παρόλο που λυπήθηκε από σένα, πάλι σου δίνει το δεξί Του χέρι και σε βοηθάει, για να μη ξαναπέσεις στην αμαρτία τελευταία πες με μεγάλο θάρρος στη μεγάλη ευσπλαγχνία του:

«Εσύ, Κύριέ μου, κάνε σαν εκείνος που είσαι και συγχώρεσέ με και μην επιτρέψεις στο εξής να ζω χωρισμένος από σένα, ούτε να απομακρυνθώ ποτέ, ούτε να σε λυπήσω πλέον».

Και κάνοντας έτσι, μη σκεφθείς αν σε συγχώρεσε, διότι αυτό δεν είναι τίποτα άλλο, παρά υπερηφάνεια, ενόχλησις του νου, χάσιμο του καιρού και απάτη του διαβόλου, χρωματισμένη με διάφορες καλές προφάσεις.

Γι αυτό, αφήνοντας τον εαυτό σου ελεύθερα στα ελεήμονα χέρια του Θεού, ακολούθησε την άσκησί σου, σαν να μην είχες πέσει. Και αν συμβεί εξαιτίας της αδυναμίας σου να αμαρτήσεις πολλές φορές την ημέρα και να μείνεις πληγωμένος, κάνε αυτό που σου είπα όλες τις φορές, όχι με μικρότερη ελπίδα στο Θεό.

Και κατηγορώντας περισσότερο τον εαυτό σου και μισώντας την αμαρτία περισσότερο, αγωνίσου να ζεις με περισσότερη προφύλαξη. Αυτή η εκγύμναση δεν αρέσει στο διάβολο γιατί βλέπει πως αρέσει πολύ στο Θεό, επειδή και μένει ντροπιασμένος ο αντίπαλος, βλέποντας ότι νικήθηκε από εκείνον, που αυτός είχε πριν νικήσει.

Γι’ αυτό και διαφορετικούς απατηλούς τρόπους χρησιμοποιεί για να μας εμποδίσει να μη το κάνουμε. Και πολλές φορές πετυχαίνει τον σκοπό του εξαιτίας της αμέλειάς μας και της λίγης φροντίδας που έχουμε στον εαυτό μας.

Γι αυτό, όσο εσύ βρεις δυσκολία σε αυτό από τον εχθρό, τόσο περισσότερο πρέπει να αγωνισθείς να το κάνεις πολλές φορές, ακόμη και αν μία μόνο φορά έπεσες μάλιστα πρέπει αυτό να κάνεις, αν, αφού αμαρτήσεις, αισθάνεσαι ότι ενοχλείσαι και συγχύζεσαι και σε πιάνει απελπισία για να μπορέσεις έτσι με αυτό να αποκτήσεις ειρήνη και γαλήνη στην καρδιά σου και θάρρος μαζί και αφού οπλισθείς με αυτά τα όπλα, να στραφείς στο Θεό.

Γιατί, αυτή η παρόμοια ενόχληση και ταραχή που έχει κάποιος για την αμαρτία, δεν γίνεται επειδή με αυτό που έκανε λύπησε τον Θεό, αλλά γίνεται για τον φόβο της δικής του καταδίκης και αυτό σημαίνει ότι, αυτή προέρχεται από την φιλαυτία, όπως πολλές φορές είπαμε.

Ο τρόπος λοιπόν, για να αποκτήσεις την ειρήνη, είναι ο εξής: Να ξεχάσεις τελειωτικά την πτώση και την αμαρτία σου και να παραδοθείς στην σκέψη της μεγάλης και άφατης αγαθότητας του Θεού και ότι, αυτός μένει πολύ πρόθυμος και επιθυμεί να συγχωρέσει κάθε αμαρτία, όσο και αν είναι βαριά, προσκαλώντας τον αμαρτωλό με διάφορους τρόπους και μέσα από διάφορους δρόμους, για να έλθει σε συναίσθηση και να ενωθεί μαζί του σε αυτή την ζωή με την χάρη του στην δε άλλη, να τον αγιάσει με τη δόξα του και να τον κάνη αιώνια μακάριο.

Και αφού με αυτές και παρόμοιες σκέψεις και στοχασμούς, γαληνέψεις το νου σου, τότε θα επιστρέψεις στην πτώση σου, κάνοντας όπως είπα πιο πάνω κατόπιν, όταν έρθει ώρα της εξομολογήσεως (την οποία σε προτρέπω να κάνεις πολύ συχνά), θυμήσου όλες σου τις αμαρτίες, και με νέο πόνο και λύπη, για την λύπη του Θεού, και με πρόθεση και απόφαση να μη τον λυπήσεις πλέον, φανέρωσέ τες όλες στον Πνευματικό σου και κάνε με προθυμία τον κανόνα που θα σού ορίσει.

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου
Από το βιβλίο «Ο Αόρατος Πόλεμος»